Wat is zijn leukste herinnering aan mij? Aan ons samen?  Dat vraag ik mij soms af. Ik zou het natuurlijk aan hem kunnen vragen. Maar dat kan ik niet. Het is te zeggen, ik kan het wel maar ik doe het niet. Ik hou mijn vragen verborgen, als tranen achter glazen ogen.  Als ik terugdenk … Lees verder →

Ik was 32 toen ik moeder werd. Mijn eigen moeder had op die leeftijd al vier kleine koters rond haar benen: eerst een koningswens, dan nog twee jongens. Het waren andere tijden maar toch. ‘Geen idee hoe ze dat klaar speelde’, denk ik na één magneetkind dat continu aan mijn lijf plakt. Uren heb ik … Lees verder →

De kreeften in ‘het aquarium’ van de supermarkt doen het. Zij zorgen ervoor dat Mon, nu, ter plekke besluit om geen dieren meer te eten.  ‘Zo zielig dat die hier zitten’, zegt hij – zoals elke keer als we in ‘de kreeftenwinkel’ zijn, want zo noemen ze deze supermarkt. ‘Die arme kreeften hebben zelfs geen … Lees verder →

Samen met de jongens in bed kruipen om het laatste hoofdstuk van de dag af te sluiten met een verhaal. Het lukt me niet altijd, omdat er óók nog een huid- en borsthongerige baby moet slapen, maar ik hou er wel van. Om als een warm hotdogworstje tussen mijn kinderen gesandwicht te liggen. En wat … Lees verder →