Mijn lieve suskewieter
Je loopt graag rond in je blote flieter
Je geeft zo fier de plantjes water met je gieter
(als je hem niet te vol stopte met aarde of krijtjes)

Je doet zowat alles na van je grote broer
En wij vinden jou daarin wel redelijk stoer

Blutsen en builen houden jou niet tegen
Om te klimmen, springen en (te) wild te bewegen

Soms denken we echt ‘ochère dat kind’
En jij geeft dan gewoon geen krimp

Als je blij bent, loop je vaak zingend rond
Liefst van al in je blote kont
Spijtig genoeg gooi je met even veel plezier jouw eten op de grond

De grimassen op jouw gezicht verraden je deugnieterij
Je kan extreem boos zijn maar bent vaak gewoon blij

Je geniet keihard van warme douchestralen op je lijf
En als je iets in je hoofd hebt, houd je jouw been stevig stijf

Als de krulletjes in jouw haar, draai je mensen rond jouw vingers
Al ligt dat misschien ook aan die lange, donkergekrulde wimpers

Of aan de guitige lach en stralende ogen
Die kleuren mijn dag meer dan dubbele regenbogen

Je rolt door het leven, zonder de letter R
Met wat muziek op de dansvloer voel je je snel de ster

Je zet graag kunstzinnige stiftstrepen in en rond je mond
Knuffels ‘Wizzie’ (Nijlpie) en ‘Paadje’ (Paardje), daar sla je je armen stevig rond

Plasticine en springballen kunnen we best verstoppen
Want je doet niets liever dan je voortanden erin proppen

Ook aan zoet en ‘koko’ (choco dus) kan je niet weerstaan
Wellicht kreeg je dat mee van foetus af aan (my bad)

Je houdt van dieren maar schrikt van te luide ezels en schapen
Je wroet en knijpt zo graag in mijn haar, zelfs tijdens het slapen

Als een echte tegen-de-slaap-opbokser ga je pas na poging vijf knock-out
En ook ’s nachts roep je vaak incredibly close & extremely loud

Lieve Sus, ik kan mij geen gezin meer voorstellen zonder jou
Het is gewoon zoveel leuker, gezelliger en completer mét jou

Blijf dus vooral wie je bent
Mijn kleine, schattige, eigenzinnige knuffelvent

Veel liefs
Je moeke (of moekje, zoals jij het graag zegt) x

Benieuwd wat ik schreef voor grote broer Mon zijn twee jaar? Ik ben het ook nog eens opnieuw gaan lezen.