Woohoo! Check ons staan blinken boven ‘mijn column’ in De Bond. Blij ei hier :) Verzonken in gedachten We rijden langs De Leie in de auto. Ik zit achteraan met Dot – want de achterbank is de plek waar moeders naast hun baby’s zitten. Sus zit ook achterin, dromerig naar buiten te kijken. Tot hij … Lees verder
Van 9 maanden in de buik naar 9 maanden uit de buik. Al 18 maanden gekoesterd, gedragen, gewiegd en geliefd. Ik kijk dan nu al -nog voor ze een jaar is- even nostalgisch terug naar de eerste dagen dat ze er was hè. Zo ging de geboorte: ZATERDAGTerwijl Sven en ik bij de gynaecoloog zitten … Lees verder
41 jaar geleden gleed ik de wereld in. Met een beetje hulp, ik was toen al een twijfelaar. Zou ik nu al komen? Zou ik nog wat blijven zitten? Uiteindelijk -twee weken na de uitgerekende datum- waren het de weëenopwekkers die mij een duwtje in de poep gaven. Die duwtjes heb ik af en toe … Lees verder
20 jaar samen vandaag.1 jaar getrouwd. Onze relatie overleefde al wat virussen – onlangs nog, toen ons hele gezin een voedselvergiftiging had en we allemaal tegelijk op de pot zaten of boven een emmer hingen. Het is liefde met geschiedenis. Hij zag drie kinderen uit mijn lijf groeien en komen. Hij stapte uren, zelfs dagen, … Lees verder
Na maanden en weken en dagen en uren van dragen en zorgen en kijken en samen zijn, start ze morgen in de crèche. Drie dagen in de week. Ik vind dat heel dubbel. Het voelt alsof ik een stuk van mezelf achterlaat. Ik wil haar niet droppen bij mensen die ze niet kent, bij mensen … Lees verder
‘Hier lacht moeke eens echt.’ Hij zegt het spontaan terwijl hij een foto van Sven en mij in zijn handen houdt. Kinderlijke eerlijkheid. ‘En vake heeft nog haar’, gaat hij verder. Alsof die waarneming even random is dan de vorige. ‘Moeke haar haar ziet oranje en niet plat bruin.’ Ik lach niet veel. Ik hoor … Lees verder
Zij waren Belle. Ik het Beest. Niet in een fantasiespel, spijtig genoeg. Wel tijdens onze ochtendshift. Zie je de scène voor je, waarin het Beest hijgend met kleerscheuren achterom kijkt? Zo voelde ik mij na een uitbarsting tegen mijn twee jongens vanmorgen. Zij speelden ‘snuitpanter’ en jagertje. Sus ging wild op in zijn zelfbedachte panterrol: … Lees verder
Moeke Het was gisteren jouw verjaardag. 67. Ik vermoed dat je zat te wachten op woorden. Ik vermoed dat je dat elk jaar doet, omdat je weet dat ik ze heb. Dat betekent niet dat ik ze altijd kan geven. Die druk voelen, al is het maar in mijn hoofd, doet iets met me. Mijn … Lees verder
Onze heerlijke middelste wordt zes. Lieve Sus, wat een rollercoaster om al zes jaar mee te mogen stappen – springen, rollen, lopen – aan jouw zijde. Jij bent puur en lief. Als je een lolly krijgt in de winkel, vraag je er ook een voor jouw broer thuis. Als jouw zus haar speelgoed te ver … Lees verder
Wat de lievelingsfilm was van hun vake, toen hij klein was? Dat wilden de jongens weten. E.T. Zei Sven. Toen toonde hij de trailerToen werden ze bang. Aliens zijn toch groen met grote ogen?E.T. is vies. Zei Sus. E.T. gaf hen enge gedachten in bed.Tot hij hen belde – ah ja, E.T. phone graag hè. … Lees verder
Rien Mertens 