Mont Saint Michel. De weg ernaartoe gaat te voet. En is lang – vooral voor, en door, de kinderen. We buggyen, loopfietsen, dragen en spelen. Eens we de muren bereiken en binnengaan, willen ze alle trappen op. En dat zijn er veel. Niet zo handig met een buggy en een loopfiets. Ze willen ook alles … Lees verder
Drie jaar lang al zet jij onze wereld wat extra op zijn kop. Laat jij ons dingen zien vanuit een ander perspectief. Zorg jij voor veel animo in huis. Een kleine waaghals. Een grote knuffelaar. Een enthousiaste haardraaier. Een minder enthousiaste eter. We wisten niet wat we jou cadeau zouden geven. Want je speelt met … Lees verder
Na een dagje in Boudewijn Seapark en een half dagje in LAGO Brugge reden we gisterenavond nog door van Brugge naar De Haan, om onze tent daar op te slaan. De ochtendzon kraait ons alweer vroeg uit de veren. Gelukkig met mildere temperaturen dan de vorige hittegolfdagen, wat ons zelf ook wat milder stemt. Lees verder
Na een lange dag in Boudewijn Seapark en een korte nacht in de tent, staan we aan de start van onze tweede dag in Brugge. We ontwaken met een overijverige zon. En hebben zelf ook wat last van de warmte – of is het van vermoeidheid en ongeduldige kinderen die ons geen minuut rust gunnen. Lees verder
Er wordt een extreem warme dag voorspeld. Dus staan wij om 10 uur al kinderen in te smeren aan de ingang, om de eerste attracties mee te pikken in aangename temperaturen. Hun ogen worden groter bij elke stap in het park, net als hun enthousiaste huppels. Lees verder
Hij wilde niet dutten: ‘nee!’ Hij wilde wandelen, en zelf de route bepalen − langs de bloemetjes in elke voortuin, dwars door het maïsveld, over de berg met brandnetels: ‘ekke doen!’ Zijn twee meest gebruikte zinnetjes momenteel, liefst gecombineerd: ‘Nee, ekke doen!’ Hij komt er allemaal mee weg. Lees verder
‘Waarom heb jij zo’n grote borsten en ik zo’n kleine?’ Dat is een vraag die ik aan elk lid van mijn vierentwintigborstig volleybalteam kan stellen onder de douche. Maar dit keer wordt ze aan mij gesteld. Laat ons even vergeten dat ze uit de mond rolt van mijn vijfjarige zoon. Hij kaapt een primeur weg … Lees verder
Zondagochtend bij de bakker. Er staat al een lange rij mannen voor mij – blijkbaar is dit een mannentaak, daar moet ik het straks toch even over hebben met mijn vriend. Ik zoek mijn portefeuille tussen de verloren schatten in mijn uitpuilende handtas. Voor ik het besef, ligt het eruit. Daar sta ik dan, aan … Lees verder
“Ofwel lees je nog een verhaaltje voor, ofwel ga je nu tegen de muur staan.” Daar lig ik dan in bed, naast mijn vierjarige zoon die moet slapen. Mijn schouders schokken lichtjes en ik probeer niet luidop te snikken. Hoe grappig is dit? Mijn zoon spelt mij de les in zijn strengste bozejuffenstem. Lees verder
Daar lag hij dan, in stukken op de grond. Mijn pendel van bergkristal. Euh, pardon? Ik herhaal: mijn pendel van bergkristal. Online gekocht op een Nederlandse site, hoe kan het ook anders. Spiru, een spirituele webshop ‘voor een Zenvol leven’ – ik verZen dit niet, woordgrapt ook deze copywriter die wat te veel Palo Santo … Lees verder
Rien Mertens 