‘Het is belangrijk om even op pauze te drukken’, drukken de vroedvrouwen en gynaecoloog mij op het hart. ‘Lichamelijk, mentaal, emotioneel, hormonaal. Het is niet niets om een kind te verliezen, ook al is het pril.’ Op pauze drukken. Oké. Maar hoe doe je dat? Met twee kinderen die, vaak fast forward, willen spelen. Met … Lees verder
‘Proficiat’, zegt de gynaecologe. Zou het dan toch nog? Mijn hart slaat een paar tellen over. ‘Jouw baarmoeder is helemaal leeg, goed gewerkt.’ De echo galmt na in mijn hoofd. Haar ervaren handen wrijven de koude twijfels van mijn buik. Een miskraam. Het hartje van ons kindje klopt niet meer. Dat van mij klopt voor twee. En breekt tegelijk in twee. Lees verder
7 nachten. Zo lang sliepen we in ‘ons huisje’. Klein maar fijn. Een vaste plek om naar terug te keren na elke ontdekkingsrit. Een vast kookvuur, een vast bed, een eigen douche, een zetel en wat Franse tekenfilmpjes op tv voor de kindjes. Luxe, quoi! We kronkelden samen langs de Lot, en drijfden mee op … Lees verder
Op de terugweg van Grottes de Lacave zien we bordjes richting Rocamadour. Klinkt goed. We besluiten een kaarsje te gaan branden in dit bedevaartsoord. We zijn niet katholiek, maar houden van de symboliek: wat extra liefde en warmte verspreiden. Na wat bochtenwerk, draait onze blik instant dezelfde richting uit: bovenop een rots prijkt een kerk, … Lees verder
Van Grottes de Lacave naar bedevaartsoord Rocamadour. Zo zag onze campertripdag er een paar dagen geleden uit. Een krakkemikkig treintje brengt ons door een dunne gang naar de binnenkant van de berg. De volle treinsporen doen zijn lege maag rommelen. De kindjes kijken vol spanning rond en zoeken wat geruststelling in onze blikken. Als de … Lees verder
Ik schreef elk van mijn ouders en broers een brief: wat klaar zat in het eerste half uur of kwartier, verscheen op papier. Daarna las ik die brief live voor #outofmycomfortzone. De eerste was het moeilijkst, daarna voelde het vooral bevrijdend. Blij dat ik het deed, zij hopelijk ook :). Lees verder
Het was een moeilijke dag. Een dag waarop Sven vroeg wilde inladen om wat kilometers te doen. Ik wilde dat de kindjes goed hadden ontbeten, waardoor we later vertrokken dan ideaal. Lastig. Een dag waarop Mon en Sus het omgekeerde deden van wat we vroegen. Waardoor we soms iets harder waren of riepen dan we … Lees verder
Zes random dingen over onze campertrip: Oh ja, de foto’s zijn al even random. Lees verder
Krabbepoten, gaatjesstenen en aangespoelde kwallen. Dat vinden we aan deze kust. Net als rotsen en rust. Terwijl de golven van onze Noordzee zachtjes fluisteren, roepen de bruisende baren hier woest in je oren. Hun witte wenkbrauwen krullen krachtig om en landen briesend in het water. Tot groot plezier van de surfende wetsuits. Ze nemen de … Lees verder
We stranden, na nog eens 300 kilometer zuidelijker rijden, op een camping dichtbij zee. Een oase van rust en groen, met zicht op schaapjes en ezels. De avondzon giet er een warm sausje over. Al kan de regen die hier af en toe valt ook gezellig zijn – alleen droogt onze was dan niet. Het … Lees verder
Rien Mertens 