5 maanden Dot vandaag. Het lijkt alsof het nooit anders was. Ze is een deel van ons gezin. En daar is iedereen zo zó blij mee. ‘Ik weet dat een baby vermoeiend is, maar ben je nu blij dat ze er is?’, vraagt onze oudste wel eens. Ik vertelde eerlijk dat ik twijfelde, zo’n dik … Lees verder →

In juli 2024 gebeurt het, op vakantie in Zweden. Ik blijk onverwachts zwanger van ons derde kind. En hoewel ik een paar jaar geleden diep verdrietig was om een onverwachts zwangerschapsverlies, voel ik nu verdriet om deze onverwachte zwangerschap. Ook boosheid, angst, twijfel. En misselijkheid, dat helpt niet echt.  Ik durf geen test te doen  … Lees verder →

Maand vier. En ze zijn nog steeds zot van hun zusje. Ze willen haar voor niets anders ruilen – zelfs niet voor alle snoep of alle cadeautjes van de wereld. ‘Ik vind haar zo leuk, lief, stoer en sterk’, zegt kleine grote broer met putjes in zijn lachkaakjes. ‘Zo leuk omdat we veel plezier hebben … Lees verder →

Het is gebeurd. Op een moment dat ik het niet zag aankomen. Plots was ze er. Ik kon de waarheid niet meer ontwijken. ‘Bestaat de Sint echt? Of zijn jullie dat? Eerlijk hè!’ Grote broer gooide de vraag recht in mijn gezicht. Kleine broer vulde aan: ‘Ja, is Sinterklaas echt?’ Ik gaf mijn gebruikelijke reactie … Lees verder →

Dot is ons derde kind. En het blijft zoeken. Je moet mijn Google-geschiedenis zien: van ‘hoe herken je eerste tand’ en ‘baby 15 weken kaka zuur’ tot ‘baby inwrijven in de schaduw’ en veel – véél – meer. Naast zoeken, beginnen we ook meer te vinden. Dot vindt haar mond. Ze steekt haar tong uit … Lees verder →

Sinds lang was ik als eerste beneden, nadat ik ‘mijn kind’ in bed had gestopt. Zo gaat de avondshift hier sinds 15 weken: ik blijf bij onze babydochter tot ze in slaap valt aan de borst, Sven doet hetzelfde bij onze twee zonen – zonder borst weliswaar.  Plots stond onze oudste zoon beneden. Hij had … Lees verder →

13 weken en 1 dag 92 dagen 92 onderbroken nachten 2208 uren 1012 uren verliefd kijken 750 uren borstvoeden 350 uren draagzakken 900 foto’s 800 luiers 500 twijfels 270 online zoekopdrachten 150 kledingwissels 48 mental breakdowns 16 badjes – en nog steeds 10 vingers met stinkende pluisjes ertussen 4 postnatale kinesessies 3 kinderen in totaal … Lees verder →

Schrijven, lesgeven, moederen: het is meer dan een fulltime job. Ooit droomden Rien (40) en haar man, Sven (45), van een gezin met drie kinderen. Die wens hadden ze jaren geleden opgeborgen, wegens de dolle ratrace, hun gevorderde leeftijd én hun twee (over)actieve zonen, Mon (8) en Sus (5). Maar hun dochter dacht daar anders … Lees verder →

Het is ploeteren en pollekes kussen.Het is spelen en brandjes blussen.Het is grenzen bewaken en verleggen.Het is genieten en nee moeten zeggen.Het is voeden, verversen, wiegen en rondlopen.Het is vieren. Het is wanhopen.Het is troosten, zagen, lachen, wenen.Het zijn dragende armen en vermoeide benen.Het is zorgen, zoeken en uren observeren.Het is koken, kuisen en helpen … Lees verder →

Gelaagd. Zo kan ik onze relatie omschrijven. Zo kan ik jouw binnenwereld omschrijven. En die van mij. Moeder en dochter. Je bestaat uit vele laagjes. Als een ui. Ze bouwen zich op. Ze groeien. Ze verharden aan de buitenkant. Diep vanbinnen, door lagen van tranen heen, herbergt die ui haar kern. Zacht en kwetsbaar. Krachtig … Lees verder →