Massemen is zo trots op zijn linde. Zijn kruin kreeg zelfs het kroontje ‘Boom van het Jaar 2016’. Terecht, vond ook de jury: “De Dorpslinde is een prachtvoorbeeld van hoe een boom de gemeenschap met elkaar en met de natuur verbindt. De linde is niet enkel een oude boom maar een dorpsgenoot die doorheen meer … Lees verder
Hoogzwanger zijn heeft zo zijn charmes – al kom ik niet snel aan een opsomming van negen. Maar er duiken ook bizarre ongemakken op die lotgenoten niet delen zonder schaamrood op de wangen. Lees verder
Bij het krieken van de zon – en het vroege kirren van Mon – besluiten we te gaan wandelen in de Kalkense Meersen. Mooi weer, mooie natuur … wat wil een mens nog meer? Wat gezelschap misschien. Lees verder
Een baby heeft ongelooflijk veel aantrekkingskracht. Naast melk, zuigt hij met dat schattige mondje ook alle aandacht naar zich toe. Je verdrinkt dan ook diep in die mooie ronde kijkers, snuffelt graag intens aan dat zalig geurende hoofdje en omringt je graag eindeloos met die warme, hulpeloze babyknuffels. Lees verder
> Oh nee, weer een wee! Mijn broer nam deze foto’s op vrijdag 3 februari rond 17 uur. Vijftien uur later draag ik al een breekbaar bolleke in mijn trotse armen: onze zoon Mon, vier daagjes vroeger dan verwacht. Hoe de bevalling liep? “Heel vlot, zeker voor een eerste”, stoefen de verloskundigen. Maar het woord ‘vlot’ … Lees verder
> Echo … echo! Bij de gynaecoloog binnenwippen voor een echo blijft speciaal. Je valt er Alice in Wonderland-gewijs in een andere wereld via je navelgat – een die je anders nooit te zien krijgt. Plots onthult een scherm jouw kindje, wit op zwart. Je hele buik kleurt er warm van, ondanks de koude geltopping … Lees verder
Hoe mooi en buigzaam haar lange benen ook zijn, ik heb er geen klik mee. Hoe zacht en blond haar haren ook waaien, ze laat me helemaal koud. En hoe perfect haar slanke lichaam ook past in die kleine worstenvingertjes, mij heeft ze niet in haar greep. Barbie. Ik had er welgeteld één als klein meisje, een fake exemplaar dan nog. Lees verder
> Dikke vriendinnen. Ik vraag mij af waar je het nog doet, als het niet gebeurde op de middelbare school, in de scouts of bij een jeugdclub … (h)echte vrienden maken. Mensen bij wie je je helemaal op je gemak voelt. Bij wie je zonder blozen over je blootste kantjes praat. Mensen die je zusterlijk … Lees verder
> Throwback Thailand. Een jaar geleden reisde ik met een pakje persoonlijke bagage naar Thailand. Alleen, bang en tegelijk benieuwd. Ik kwam mezelf tegen, maar gelukkig ook een helpend handjevol mensen. Vreemden die vreemd genoeg snel vertrouwd voelden. En hoe graag ik vaak ook alleen zat te lezen en schrijven in mijn strand- of junglehut, … Lees verder
> Een mooi gemist. De zon piept met haar lange goudgele wimpers door de blaadjes van de bomen. Dit ochtendritueel opent mijn blik. Kleurt mijn dag. Want naast een grijze rit op de autostrade schittert een dikke wolk magie. Het groen laat de laatste ochtendnevel zachtjes varen. Het geel brengt het helste hemelblauw naar boven. Er … Lees verder
Rien Mertens 