Waarom je gezicht wassen, als je ook kan slapen als schminkpoesje? Waarom recht in bed liggen, als je ook op jouw broer kan leunen? Waarom stil opstaan, als je ook jouw broer zijn ochtendhumeur kan wakker maken? Waarom doen wat je ouders zeggen, als je liever zelf kiest? Waarom alleen je poep leren afkuisen, als je moeder het toch komt doen? Waarom zelf fietsen, als je lekker in de bakfiets kan chillen? Waarom je kleren juist aandoen, als achterstevoren of binnenstebuiten even goed werkt? Waarom de remmen van je loopfiets gebruiken, als je de tippen van je schoenen kan vernielen? Waarom je tanden poetsen met tandpasta, als je die laatste ook gewoon meteen kan inslikken? Waarom de korsten van je boterham opeten, als je ze (niet zo) subtiel onder de rand van je bord kan verstoppen? Waarom op je poep aan tafel zitten, als je ook een stoelendans kan doen op denkbeeldige muziek? Waarom stil zingen of praten, als luid zoveel duidelijker klinkt? Waarom direct luisteren, als je ouders toch alles tien keer herhalen?

En waarom zaag ik daar best nog vaak over, als ik er eigenlijk ook met een glimlach kan naar kijken. Toch?