We liggen samen buiten op een mals grasdeken. Jij kijkt hoe de wind de blaadjes van de bomen roert. Ik kijk naar jouw nieuwsgierige ogen. Jij luistert naar de vogeltjes die fluiten onder de hitte. Ik luister naar jouw enthousiast gekir. Jij proeft van de wereld door hem stuk voor stuk in jouw mond te steken. Ik proef mee van jouw ontdekkingen. Jij voelt gras kriebelen tussen jouw ondeugende tenen. Ik voel alleen maar liefde.

Jij klein, schattig ding.
Jouw wenkbrauwen krullen meer dan de gemiddelde paling.

Van een pruillip tot een schaterlach, je haalt alles overtuigend uit de kast.
“Wat een guitig, expressief mannetje”, zeggen mensen dan enthousiast.

We smelten van jouw dubbele kaakjes en dito kin.
En noemen jou grappend de Jabba the Hutt van ons gezin.

Ben je triest, dan moeten we zacht jouw traantjes drogen.
Maar als je lacht, fonkelt de mooiste hemel in jouw ogen.

Monkey, je klampt je aan ons vast als een klein knuffelaapje.
En hangt graag op onze buik voor jouw ochtend-, middag- en avondslaapje.

Je neemt nog geen woorden maar des te meer andere dingen in je mond.
En drinkt zo om de twee uur – ja, ook ’s nachts – jouw buikje rond.

Geduld is niet jouw beste kant.
Als iets niet lukt, word je snel ambetant.

Dan bal je jouw vuistjes en strek je armen en benen.
En zien we nog meer plaats tussen jouw opengesperde tenen.

Je luchtfietst graag op jouw verzorgingskussen.
Alsof je doping kreeg van de Russen.

Jouw handjes grijpen naar alles in de buurt.
En het is grappig hoe je naar ons eten gluurt.

Als je wakker wordt steek je jouw kont achteruit.
Vergezeld van een diep knorrend geluid.

Geeft iemand je aandacht, dan ben je altijd content.
We zouden ons niet kunnen voorstellen dat je er niet meer bent.

Mijn poepie, mijn drolleke, mijn lieve kleine man.
Ondanks de wallen, ben jij het zaligste dat ons ooit overkwam!

Zachte kussen en warme knuffels.
Moeke en vake.

BewarenBewaren