> Opnieuw naar oud. Slow is hip. De snelheid van onze maatschappij haalde ons in. Vroeger moest alles sneller, nu verlangen we opnieuw naar trager. Persoonlijker. Bewuster. Een biopakket – en geen groenten uit de supermarkt. Een homemade brownie – en geen bewaarmiddelbom. Een zelfgetypte brief – en geen vluchtig mailtje. Het voelt intenser. En tovert een mooi beeld tevoorschijn: iemand met groene vingers op zijn akker, iemand met de chocoladebruine handen van een bakker … of iemand die vinger voor vinger elke letter van jouw brief intikt.

> Zuid-Afrika, here we come! We boekten een reis naar de zon. Naar uitzonderlijke beesten. Met uitzonderlijk bagage: mijn twee broers en hun liefjes. Als koppel reizen is héérlijk, maar ook goed gezelschap prijkt hoog op mijn ‘Ik ga op reis en ik neem mee’-lijstje. Jaja: The Big Six kijken ernaar uit om drie weken met elkaar op en rond te trekken. Laat die buffels, leeuwen, luipaarden, neushoorns en olifanten maar komen!

> Buitengewoon goed. Frisse lucht zorgt voor een helder hoofd. Wandel langs gedachteplassen en hersenkronkels. Vul je (groene) longen met de geur van vers gras. Modder wat aan. Maak je hoofd leeg. Of herkauw ideeën. Want het is bewezen: wandelen pompt meer bloed naar je hersenen. Het resultaat? Je kijkt anders naar de dingen en voelt je meer ontspannen. Heerlijk vind ik het! Zowel voor een me-monoloog als voor een doorploeterdialoog.

> Een huis en thuis. Bouwen. Het is iets raars. Het begint met een aardig lapje grond. Dan groeit jouw stukje gras uit tot een plan op papier. Jouw papieren droom krijgt vorm in een steengoed ontwerp. En steen voor steen voor steen voor steen voor steen – het duurt meestal langer dan je denkt – bouw je een huis. Een abstract grondplan komt tot leven: van ons voortuintje tot ons hoekraam. Van óns. Klaar om in te kleuren met herinneringen – binnen en buiten de lijntjes.

> Is shmink jouw dink? Het lijkt kohl als je zonder kunt. Maar eens je het verschil ziet, voelt het alternatief zo naakt en onzeker. Op een dag zonder black basics hoor ik deze oneliner op repeat: “Je ziet er moe uit.” Nee, ik heb gewoon geen shmink op. Ik trok geen lijntje onder mijn vermoeidheid. Of startte de dag niet met een goede foundation. En een likje shmuk … geeft een totaal nieuwe blik. Dat ondervond ik aan mijn lijve op de privé make-upworkshop bij ons thuis. De setting: twee professionele make-upartists, twaalf vrouwen en één schat van een toplief – die zorgde voor de secret surprise, inclusief ontbijt én brunch. Lippenstiftkussie!

> Team op team. Waarom het zo moeilijk is om te stoppen met volleybal? Omdat ik het al mijn héle leven doe. Omdat ik dan plots elke dinsdag-, donderdag- en zaterdagavond vrij heb – help: een zwart gat. Omdat ik mijn topteamies dan niet meer zie – help: een sociaal gat. Omdat ik geen discipline heb om te sporten zonder groepsdruk – help: een dik gat! Maar ik ben intussen 31. En leg de bal nu in een ander kamp. Met pijn in het hart, maak ik tijd voor andere dingen. Zoals mijn zitspieren trainen op de Real-supportersbank :)

BewarenBewaren