Ochtendroutine. Weer te vroeg uit bed. Al is het zo lekker warm onder de lakens. Kleren kiezen, te lang twijfelen. Reppen om op tijd te vertrekken. Damn, er is geen brood. Ik grabbel een banaan mee. Het druilt buiten. De auto voelt klam en koud. Mijn kapotte radio geeft geen kik, waardoor de tijd voor het rood hoorbaar tikt. Ik sta stil. Maar het is niet stil. Achter mij zwaait het, en loeien luide sirenes. Ze gaan door het rood: dit moet ernstig zijn.

Blauw geflikker verlicht de straat van het station en het perron. Ik spot een wit tentje op het spoor en een zwarte mededeling op het scherm: wegens een persoonsongeval rijden momenteel geen treinen van en naar Wetteren. Mijn grijze ochtendroutine? Die zie ik plots in een ander licht.

BewarenBewaren