Het is genoeg! Ik trek de stekker eruit. Waarom? Hij maakt me heel onrustig. En ik ben mezelf niet als hij in de buurt is. Of hij laat niets van zich horen, of hij doet mij net op mijn benen trillen. Ik kan hem moeilijk weerstaan als we alleen in een kamer zijn. Zelfs bij vrienden voel ik de drang om hem vast te pakken, al was het maar eventjes. Een blik van connectie. Het knaagt aan me en ik zou beter moeten weten. Maar die smartphone is gewoon soms onweerstaanbaar.

“Torentje!”, roepen we op de volleybal als te veel mensen op hun smartphone tokkelen. Dan vliegen die een voor een op een grote stapel op tafel. Een totem waar niemand aankomt. Of dat vaak gebeurt? Je moet er maar eens op letten hoe snel en automatisch mensen hun telefoon grijpen. Bij elk dood moment ligt hij begraven in hun hand. De vingers kruisend over de heilige iconen: even kijken welke blijde boodschap onze volgers verkondigen. Bang om iets te missen?

Wat we missen is de kans op echte interactie. De kans om die lieve kleine oma te helpen met die pot te hoog geplaatste krieken in de winkel. De kans om samen met een treingenoot te lachen om wat de conducteur net door de speaker zei. De kans op een spontaan feel good-moment. Gemakkelijker gezegd dan gedaan: ik voel ook vaak de verleiding om snel even te piepen … en meer tijd te verliezen dan ik dacht.

It’s hard to wifree your mind.

Toegegeven: smartphones zijn superhandig! Die apps maken je leven gemakkelijker dan een Ikea-meubel in elkaar zetten. Maar toegegeven: ze maken het ook vaak moeilijker dan een Ikea-meubel in elkaar zetten. Moeilijker om je te concentreren. Moeilijker om spontane gesprekken aan te knopen. Moeilijker om rust te vinden. Moeilijker to wifree your mind. Want je weet dat je altijd kán kijken op die social media. En die 3- of 4G-spot is wel heel gevoelig.

Sociaal gehandicapt, dat zijn we. We zouden soms beter wat minder mobiel zijn. Het geeft een vals gevoel van veiligheid en verbondenheid. Terwijl we ons net iSoleren. Altijd bereikbaar maar onbereikbaar. Altijd bezig met niets doen. Altijd data op dagdroommomenten. Note to self: ga slim om met je smartphone. Kijk wat meer rond, in plaats van met je gezicht naar de grond. En zet je gsm af en toe in vliegtuigstand. Je zal in de wolken zijn zonder die iCloud.

Ik probeer alvast niet om de 12 minuten mijn statistieken of reacties van deze post te checken. Als het lukt natuurlijk … torentje!

BewarenBewaren