Heb jij ze onlangs gespot? Love birds. Rond Valentijn slaan ze spontaan hun romantische vleugels uit. Ooit samen geringd. Nu samen op ronde. Meegevoerd met de stroom. Geland op restaurant. Eindelijk tijd voor een heerlijke tête à tête. Zonder kinderen. Zonder afleiding. Alleen elkaar. En de stilte…

Waar blijft dat hoofdgerecht toch? Stilte. Eens lief lachen naar elkaar, het is tenslotte Valentijn. Stilte. Jaja. Gezellig hé? Nip nip aan de cava. Stilte. Gelukkig, wat apetizers om dat ongemakkelijk gevoel in de maag te stillen. Lekker hé. Stilte. Eens angstig rondkijken of er nog love birds ten prooi vallen aan een stille dood. Nip nip. Slik. Stilte. Twijfels. Onzekerheid. Paniek. Eindelijk… het hoofdgerecht! Laten we samen klinken. Smakelijk liefje.

Awkward silences. Ze komen in veel vormen en gewichten. Bij koppels die hun partner wat uit het oog en oor zijn verloren. Bij kennissen die elkaar toevallig treffen op het perron en na de “Hallo, hoe gaat het? Goed”-groet maar wat knullig staan te draaien – waar blijft die trein nu?! Bij verre collega’s die te dicht samen in de lift zitten. Bij mensen die op een foute first date zijn. In een raar gesprek met je baas. Of tijdens de middagpauze met een groepje teamgenoten aan tafel.

Sometimes the silence is the loudest thing in the room. – Cory Basil, Skinny Dipping in Daylight

Week één op mijn nieuw werk. Ik voelde het al in de lucht hangen. Eerst stroomde het geluid nog vlot door de lunchboxen. Tot het onderwerp langzaam opraakte. Plaats makend voor een portie stilte. Raak. Op ons bord gevallen. Wachtend op de eerste hap. Net als vroeger. Toen je dat ene stronkje witloof moest opeten als kind. Tergend traag. Hoe langer je teerde op het moment, hoe bitterder de smaak. Daar zat je dan. Met je hoofd in een stille hoek naar beneden. Starend naar je bord. In een gevecht met de tijd. Met een stuk witloof. Een blanco blad. Voor je mond.

Middagpauzes op het werk kunnen ook zo voelen. Al lopen ze nu wel gesmeerd. Toch. Awkward silence komt af en toe eens uit de lucht vallen. Als een havik. Hawkward silence <sorry, het was sterker dan mezelf>. Een stille rover die je bij de keel grijpt. Een krop die zich voelbaar vult. Slik. Hap. Adem. Ruimte. Spanning. Veld. Muis. Stil. Leeg. Vol. Zin. Woord. Iedereen zwijgt als vermoord. Tot iemand het verlaten veld betreedt. Wat wind zaait. Met een boertige opmerking. Hallo! Hier kom ik in beeld.

He nodded again and I was tempted to tell him the rule of silence: sometimes an awkward silence is actually far less awkward than forced conversation. – Christina Lauren, Beautiful Player

Het doet iets met mij, die awkward silence. In zijn aanwezigheid begin ik mij anders te gedragen. Zeg ik de domste dingen. Zie ik precies alleen de subtiele humor van de situatie. Probeer ik te verdwijnen in de massa. Of uit de ruimte. Dat laatste gebeurt alleen op onzekere dagen. Meestal kies ik een van de eerste twee opties. Spijtig genoeg. Bij een stilte die te lang duurt – volgens onderzoek volstaan 4 seconden – ontploft mijn strottenhoofd. Ik verlies de grip op mijn stembanden. Freewheel op automatische piloot. Aan een topsnelheid van 140 onzinnige woorden per minuut. Wie doet beter? Kijk daar, de afslag Herpakje. Oh nee, gemist.

Optie twee: observeren. Als er niets wordt gezegd, lees ik lichaamstaal. Lekker luchtig. Lege teksballonnetjes vullen aan de middagtafel. Ik hoor collega’s denken: “Geen oogcontact maken. Langzaam knabbelen om niet te hoeven babbelen. Even drinken. Die mond vol tanden wakker schudden met wat fris water.” Hoofden zakken stilletjes naar beneden. Bezwijkend onder het gewicht van pakken potentieel gespreksvoer. Iemand moet het opnemen voor de zwijgende massa. De stem spelen van het volk. Nee, ik houd mijn mond. Geef anderen de kans om naast het brood ook de stilte te breken. Of niet…

The silence between us stretched out, but it wasn’t awkward. Sometimes there are people you can be quiet with, and you never feel the need to fill the gap with meaningless chit-chat. – Claudia Gray, Evernight

Stilte hoeft niet ongemakkelijk te zijn. Het kan ook bevrijdend voelen. Ssst. Even alles loslaten (behalve stille scheetjes, die kunnen verraderlijk zijn, net als stille waters). Leegte. Gevuld met innerlijke rust. Genieten van niets. Genietsen dus <hé, ik heb net een woord uitgevonden!>. Samen. Een waardevol moment koesteren. Woordeloos. Een onuitgesproken mening delen. Een veelzeggende stilte. Zonder dat het ongemakkelijk voelt. Lippen branden. Stemmen doven. Ogen spreken. Je hoeft niets te zeggen als woorden overbodig zijn.

BewarenBewaren