Van 9 maanden in de buik naar 9 maanden uit de buik. Al 18 maanden gekoesterd, gedragen, gewiegd en geliefd. Ik kijk dan nu al -nog voor ze een jaar is- even nostalgisch terug naar de eerste dagen dat ze er was hè. Zo ging de geboorte: ZATERDAGTerwijl Sven en ik bij de gynaecoloog zitten … Lees verder →

41 jaar geleden gleed ik de wereld in. Met een beetje hulp, ik was toen al een twijfelaar. Zou ik nu al komen? Zou ik nog wat blijven zitten? Uiteindelijk -twee weken na de uitgerekende datum- waren het de weëenopwekkers die mij een duwtje in de poep gaven. Die duwtjes heb ik af en toe … Lees verder →

20 jaar samen vandaag.1 jaar getrouwd. Onze relatie overleefde al wat virussen – onlangs nog, toen ons hele gezin een voedselvergiftiging had en we allemaal tegelijk op de pot zaten of boven een emmer hingen. Het is liefde met geschiedenis. Hij zag drie kinderen uit mijn lijf groeien en komen. Hij stapte uren, zelfs dagen, … Lees verder →

Dag nestkastje aan de muur Hoe is het om jouw hart zo open te stellen? Om een gaatje te laten voor wie er graag in wil passen, ook al weet je niet wie dat zal zijn. Een familie pimpelmezen in dit geval. Hoe is het om die lege ruimte door iemand te laten vullen? Om … Lees verder →

Ik wilde als peuter ooit een tijger aaien in de dierentuin en zat al met mijn kleine handen door die dikke tralies. Mijn ouders haalden me brullend weg, net op tijd. Dieren hebben mij altijd aangetrokken. En ik heb ook wel eens aan dieren getrokken. Het lijkt mij dubbel, om verstikkend graag gezien te worden … Lees verder →