Stil water, diep gronden. Dat geldt momenteel voor de weg die ik loop – of eerder stap. Het is wat stil op mijn scherm, maar erachter gebeurt er heel wat. Want ik ben op een missie. Een missie naar mezelf.

Terug naar de basis. Waar veel dingen vastliepen. Die opnieuw los mogen komen. Zodat alles weer kan stromen.

Het is een zoektocht. Een die frustrerend traag gaat. Vaak té traag naar mijn zin. Al geloof ik graag dat je de top van de berg het snelst bereikt via een omweg. Zachtjes omhoog. Je eigen voeten volgend. In balans met je lichaam. En je mentale veerkracht.

Ik weet wat ik op mijn top hoop te vinden: eeuwige zelfliefde, die het hele jaar door blijft liggen.

Ik weet wat ik op mijn top hoop te vinden: eeuwige zelfliefde, die het hele jaar door blijft liggen. Een laagje sneeuw dat mijn hoofd koel houdt, waardoor mijn hart nog warmer voelt. Een witte rots die hoog boven de branding uittorent, en mij de weg wijst. Naar binnen. Naar kracht. Liefde. Authenticiteit. Humor. Speelsheid. Flow.

De weg vinden is niet mijn specialiteit – ik verdwaal echt zonder gps. Gelukkig leer je ook veel en cours de route. Geen idee wat de ‘beste’ richting is naar mijn topbestemming. Maar ik kom er wel. Door kilometers te doen, met shortcuts en omwegen. Door mijn tempo te volgen, soms trager soms sneller. Met een rugzak die eens voller of leger voelt, net als mijn batterij.

Hell yeah, ik wil mijn bestemming bereiken. Maar man, ik hou ook van het proces. Van onderweg zijn. Alleen, met alle versies van mezelf. Of in gezelschap van gidsen die het landschap goed kennen.

Er zijn vele wegen om Mount Me te beklimmen. En dat maakt de tocht extra uitdagend. Meer dan op een kaart, moet je opnieuw leren vertrouwen op je innerlijke kompas. Op de weg naar binnen die alleen jij kan afleggen.

Ik zet al jaren stapjes. Dwaalde op plaatsen met veel persoonlijke geschiedenis. Voelde stukken in mijn lijf die ik niet kende. En herademde op uitkijkpunten die mijn blik verruimden. Daarbij volgde ik vele wegwijzers naar interessante richtingen: je vindt ze hieronder, mocht je tips willen – vul gerust aan met jouw gouden tip.

Ik vergeet zeker nog zaken, zoals boeken en podcasts. Net als vele gesprekken met vrienden en familie. Want door in verbinding te delen, kan er ook veel helen.

__

🙏 Afgestemd opvoeden – ik volgde het jaartraject ‘Ouders begeleiden naar afgestemd opvoeden’ bij Jürgen Peeters en dat opende vele deurtjes in mijn hoofd en lijf.

🙏 Familieopstelling en systeemwerk – ik liep verder door die deurtjes met de zachte begeleiding van Tina Vervaeke.

🙏 Meditatie – ik startte met een online duwtje in de rug van Stijn Heymans, om de drive en routine erin te krijgen, en van Eva Daeleman, om mij erdoor te praten in haar begeleide meditaties

🙏 Verbindende communicatie – ik volg momenteel de tiendaagse cursus bij Praatkracht en vraag mij oprecht af waarom we dit niet allemaal krijgen op school.

🙏 Somatic experience – in de lieve veilige handen van Karen De Looze, die mij met haar woorden laat zakken in mijn lichaam.

🙏 Journaling – ik schrijf op gevoel, als de nood er is, al verorberde ik ook wel een inspirerend boek van Joey Brown en dito onlinecursus van Kelly Deriemaeker.

🙏 Fasciatherapie – alles weer laten stromen in mijn lijf, door te ontspannen op de massagetafel van Greet Desloover.

🙏 Lichaamswerk en ademhaling – interessante info en bewezen oefeningen uit de onlinecursus van Jan Bommerez, specialist vanuit ervaring en onderzoek #ikbenfanvandieman.