Boos, ik ben het niet vaak. Correctie, ik voel het niet vaak.

Al komt daar zachtjes verandering in. Ik herken het beter. Waardoor ik het welkom kan heten. En mijn deuren wijd kan openzwaaien om het eruit te laten – of te gooien, of te schreeuwen. Zo zakt het gevoel dat ik in lichterlaaie sta. Zo kan het smelten tot een plasje verdriet. Daar vind ik mezelf dan terug, in de reflectie van mijn tranen. Een klein bang meisje, dat een deel van zichzelf verbergt. Omdat ze denkt dat ze anders niet goed genoeg is, of niet graag gezien zal worden. 

Ik verstopte jarenlang stukjes van mezelf, op donkere schaduwplekken. Waar niemand ze kon zien, ook ik niet. Stukjes die te awkward en onveilig voelden. Maar ‘fuck it!’, zeg ik steeds vaker tegen mezelf. ‘Het is oké om eens fokking kwaad te zijn’, voeg ik er dan aan toe. ‘Ik ben oké.’ 

Dit gevoel herkennen en erkennen maakt al een wereld van verschil. Mijn schaduw kleurt lichter. Ik zie mijn voeten weer, in plaats van te verdwalen in donkere gedachtenkelders. Ik voel het briesende paard waar ik op zit, in plaats van door te draaien op de kermismolen in mijn hoofd. Die chaos overweldigt mij, maar bevriest mij minder dan vroeger – al voelde die freeze lang als een safe space. 

Ik voel het briesende paard waar ik op zit, in plaats van door te draaien op de kermismolen in mijn hoofd.

Ik neem dan even afstand, om dichtbij mezelf te zijn. En probeer een laagje dieper te zakken. Van mijn brain freeze-hoofd naar mijn warme lijf. Waar mijn hart kwaad tegen mijn borstkas bonkt, klaar om mijn grenzen te bewaken. Om te vechten voor mijn behoeftes en emoties. Voor mijn zijn. En dat van mijn kleine meisje. 

Het is oké om te voelen. Elk gevoel is oké. Ik ben oké. Ik ben veilig – awkward misschien, maar wel veilig.

Ik mag kwaad zijn. Fuck freeze. I’m in the flight & fight club now.

Zeg ik steeds meer tegen mezelf. En tegen mijn journal dus – die spreekt nooit tegen en laat mij lekker razen. 

En die boze uitbarstingen van mijn kinderen? De perfecte spiegel. Om er gewoon bij te leren zijn, liefdevol en aanwezig. Zonder weg te duwen of op te lossen. Zonder oordeel. Zij waren mijn leerschool om elke emotie te zien, waardoor ik nu ook anders kan kijken naar die van mezelf.

(foto van awkward baby Mon door Nele Watty Photography)
(foto van awkward journalpagina door mezelf)