Elke fotograaf schrijft met licht. Een foto. Zijn verhaal. In beeldtaal. Dat spreekt voor zich. Al kan zo’n opname leuk zijn om te ondertitelen. Welk verhaal lees jij in dit scenario?
Bij plaatjes horen praatjes
Zo luidde de opdracht op schrijversplatform Azertyfactor: “Laat je inspireren door een foto. Benader de werkelijkheid met je pen, zoals fotografen dat doen met hun lens. Schrijf een gedicht van maximaal 16 regels bij deze foto van Roger Convens …”
Wel dezelfde informatie, niet dezelfde interpretatie. Een mooi beeld van het leven. Niemand bekijkt het objectief. Je hangt er herinneringen aan vast, oordeelt vanuit het moment en laat je (te vaak) beïnvloeden door andere meningen. Als kijker. Als fotograaf. Als mens. Als schrijver. BIG note to self: doe je eigen ding. Zit je gevoel juist, dan volgt het verhaal vaak vanzelf. En in het beste geval ook de lezers. Dus wie al tot hier is gekomen: merci!
De blik van een kind
Draai je mee
met de molen van het leven
Rondje na
rondje
rondje af
Genieten
van vooruitgaan
en toch stilstaan
Klein geluk
zie je
met de blik van een kind

Mooie reflectie op een heel leuke foto!
LikeLike
Mooi, of is ‘beeldig’ hier beter op zijn plaats?
En het helpt om niet ‘zot’ te draaien op de ‘molen van het leven’.
Mieke van de trein
LikeLike